Prof. Dr. Sema Karaciğan Belli yazdığı önsöze Mevlana’nın şu dizeleriyle başlıyor:
“Bu sen anılması güzel olan söz ol, Çünkü insan, kendisi hakkında söylenilen güzel sözlerden ibarettir.”
Şöyle sürdürüyor Sema Hanımefendi:
“Bu bir anı kitabı mı, evet, bir araştırma mı evet , bir roman mı kesinlikle evet. Bu kitap Konya’nın, Konyalı ailelerin romanı. Bu kitap acıların, neşelerin, resimlerin, düğünlerin, sünnetlerin, sazların, udların, yurt dışına tahsil için gidenlerin, dönenlerin, dönemeyenlerin, enstitütüye giden annelerimizin, gelinliklerin, gelişen, değişen, belki de hep aynı kalan Konya’nın romanı.”
Aile Fihristi başlığı altında 89 isim listeleniyor:
Bakırcılar, Samadlar, Ayyüceler, Muallim Şevki Tortoş, Usmanlar, Şekerci Nesipler, Keleşler, İsibzadeler, Halimzade Mebus İzzet Bey, Halimzadeler, Müftüler, Kadızadeler, Veli Sabri Uyar, Karaağaçlar, Sağ Ailesi, Kalfazadeler, Altınmakaslar, Recep Ağazadeler, Cimcimler, Sinemacı Naim Bey, Kasabalılar, Dülgerzadeler, Çelikler, Sililer, Gilistralılar, Bolaylar, Musa Kazım Onar, Hacıkaymak Kasım Efendi, Hocalar, Hacıkaymak Mahmut Efendi, Av. Vehbi Bilgin, Sungurlar, Miralayzadeler - Uzluklar, Av. Osman Nuri Yolal, Soğancılar, Uygunlar, Nalçacılar, Burhanzadeler, Ayanbeyler, Muallim Ferit Uğur, Hattat Adil Bey, Noter Fuat Bey, Apalılar, Ağazadeler, Nakıpoğulları, Avukatlar, Muzaffer Hamit, Ketenciler, Abanazırlar, Seyyarlar, İldaylar, Dr. Osman Işık, Ziya Tanrıkulu, Kadir Şeyhzadeler, Ahmet Tozoğlu, Ebuzziya Tevfik, Muhlis Koner, Aşçıgiller, Hacı Haşimoğulları, Ağabeyliler, Dr. Ragıp Tok, Sarraf Nuri Küçükköylü, Hotamışlılar, Gökbenler, Takvalar, Mücellitzadeler, Diş Tabibi Mustafa Şenaltan, Danacılar, Loraslar, Zeki-Şerife Özdemir, Öğretmen Hatice Özer, Evcizadeler, Karaciğanlar, Botsalılar, Mecidiyezadeler, Karahafızlar, Hacı Şerif Efendi, Tarikatçılar, Naim Hazım Ülkü Onat, Gazozcular, Çelebiler, Abdülhalil Çelebi, Faruk Yarkın Çelebi, Hidayetzadeler, Şeyhzadeler, Şeyhzade Zeynel Abidin Efendi, Şeyhzade Rıfat Efendi, Şeyhzade Ziya Efendi, Yardımcılar.
Kitabın ilerleyen sayfalarında bu ailelerin hikayelerine - bu biraz taşranın üst-orta sınıfının / eşrafının genel hikayesi - ve özel günlerde çekilmiş ‘aile fotoğrafları’na yer veriliyor.
Sanki misafir gittiğiniz evde, önünüze sürülmüş aile albümünü karıştırır gibi hissediyorsunuz kendinizi kitabı karıştırırken. Yandaki sözlü açıklamalar bazen ‘resmi tarih’ kıvamında da olsa; fotoğraflarla bir arada yüz ifadeleri, beden dilleri Konya’nın belki de hatta taşranın Orhan Pamuk’u olacak yazar adayı için mümbit bir malzeme gibi duruyor. Ya da sosyolojik bir araştırmanın nesnesi olmaya aday bir ham malzeme olarak da karıştırılabilir bu kitap. Sonuç en neşeli günlerde bile biraz hüzün kalıyor geriye: yaşamaktan / yaşamamaktan mı, taşradan mı bilinmez ?