Efebos 2000 yıl sonra koşmayı bıraktı. Müzeden ayrıldı. İşsiz kalmamak için gidip doktor oldu. İşsiz kalmadı ama aklı müzede kaldı. Sevdi mi sevmedi mi bir türlü anlayamadı. Hiç olmazsa büyümemek için direndi. Oyunları özledi hep. Canı sıkılıyordu. Ama Tanrılar Olimpos’a dönmesine izin veremezlerdi. “Öyküler yazarak eğlensem” diye düşündü. tanrıların eleştirisinden korktu, bıraktı. Bir gün birbaşka müzede Flaubert’in papağanı ile tanıştı. papağan, kulağına eğilip, “Hepsinin canı cehenneme” dedi. “Keyfine bak”.

Ben yazarken iyi vakit geçirdim. Belki başkalarınında hoşuna gider. Varsa çok kusurum Zeus amca bağışlasın. Hazır emekli olmadan... (Arka Kapaktan)